Oppdrag vekemålet: FAIL

Herregud. Vi er ikkje nok saman til å kunne få til éin middag i lag før siste dagen i veka, og når vi først skal lage den har vi ikkje klart å tenke på det i god nok tid til å utrette ein siste den av vekemålet: Fiskegrateng frå skratch. Fisken skal jo for pokker tine først! AH. GOD DAMMIT. Limita faila mest, ho kom seg ikkje i veggen, men vart med på squashen, så ho må spytte inn 200 spenn i potten. Eg faila berre på sistnevnte, og sidan dette var ei kollektiv failing slepp eg unna med 100 spenn.

Då må vi flytte fiskegratengen over til neste veke, og legge til eit nytt mål i tillegg. Limita var flink å setje utforminga for neste veke sitt mål: Yte noko av seg sjølv til eit veldedig formål. Spenn er ikkje godkjent, eller levering av kle til Fretex. Vi må YTE. (Besøksvennen min tel vel å merke ikkje, dette må vere utanfor dei vanlege rutinene.)

Tips vert motteke med glede!

Musikkvideoar verdt å sjå

Perfeksjonisme.

Regissert av Jeff Stein, – eit steint Tim Burton univers.

Melkekartongen sin det.

Christopher Walken i danseversjon. Gotta love him.

Diggar dansen.

(Denne er nok kanskje den mest posta videoen på bloggen.)

 

Ny skosesong

DIGG. Vintersko er bytta ut med gode, gamle converse, og dei gode gamle Scarpa-skoa er blitt bytta ut i eit nytt par som berre ventar på å bli tekne i bruk. Det er vår.

Back in biz

Endeleg tilbake i squashmodus. Freakkin’ fantastic!

Limita med den sjukaste uttyingsøvelsen eg nokon gong har sett.

Sjuuuuukt digge sko. Suddenly everything is right.

50 dagar igjen til Coachella – eg tel ned i gledesrus

Dette er det eg gler meg mest til akkurat no.

Aldri sett Black Keys før, men har vore eit stort ønskje sidan dei gav ut Brothers i fjor. Plata har vore på repeat sidan då.

Pulp såg eg på Øya, men var sliten og i lite festivalmodus. Konserten var heilt rå, og eg gler meg til å absorbere ALT på ein gong. Gler meg som eit barn faktisk.

Explosions In The Sky var også på Øya, men eg hadde ikkje anledning til å få dei med meg. No derimot… Hurra!

Såg han for første gong på Sentrum Scene i desember (?), men er ein av favorittane. Det er vakkert i ypperste klasse, og gjev gåsehud utan like.

Denne låta aleine.

Stor stemme, herlege låtar. Sitte på plenen og late att augo.

Ah, herlege dama. Fine musikken. Trompet og fløyelstemme. Kan ein be om meir?

Dette har vore draumen i langt over ti år. Eg tør ikkje ein gong håpe på at det skjer, sjølv om det skal skje. Eg vil bli altfor skuffa om dei avlyser.

Kaiser Chiefs leverer gong på gong. For eit liveband! Jau! Jaggu seier eg smør!

A W E S O M E! Azelia Banks ass. Watch out!!!

Alle gode ting vert tre. Dei to førre gongange eg har sett det har det vore ellevilt, sveitt og herleg. Justice er vinnarar i sin klasse. Ferdigsnakka.

Girl Talk. Nuff talk.

Åh, Beirut. Kjærleik til Beirut. (Vert eg sentimental no? Trur det…)

Konserten på Parkteatret var heilt vidunderleg. Vert nok ikkje like magisk å sjå dei på ei stor scene, men likevel, eg gler meg veldig.

Om ein går glipp av denne… Då kjem nokon til å seie told you so, og ein veit at det er sant!

Ellers gler eg meg kanskje mest til å stikke på festival utan å vere i jobbmodus. Og så gler eg meg litt til First Aid Kit, Santogold og Real Estate.

Andre tips mottas med glede!

Thumbs Up for PopUp Hub!

Har lenge leita etter den perfekte arbeidsstaden der eg ka ha heimekontor, utan å vere heime. For arbeidsmoralen heime er lik null. Det vil sei, kvar gong eg skal til å arbeide med det eg eigentleg burde, finn eg plutseleg ut at eg må vaske kle, ta oppvasken, gå ut med søpla og så bort etter… Og for å arbeide godt er eg avhengig av å vere rundt mennesker som arbeider, og på kaféar finn ein dette – men det er så mykje som byr meg i mot å ha ein kafé som fast arbeidsplass. Men, no fins den perfekte arbeidsplassen! Sjølv om det berre er for ei kort stund. Kom over den gjennom ein tidlegare Øya-kollega, som er kaospilot (slike folk får ofte kule ting til å skje), og tenkte at dette måtte eg sjekke ut. Så i dag var eg og Christopher innom PopUp Huben ved Tøyensenteret.

 Hagen i kontorlandskapet

Pop Up Hub? Huben er eit opent kontor som har som formål å byggje eit fellesskap av menneske som arbeider mot ein open innovasjon på tvers av ulike sektorar i Oslo. Det er rett og slett ein stad som deler fysisk plass til ulike idear, kunnskap og erfaringar fra dei som dukkar innom. Og fungerer det? Ja. I løp av kun kort tid fekk eg gjort dagens gjeremål, fekk plukke i hjernen til fleire interessante menneske, og eg rakk å la meg inspirere opptil fleire gonger. Det er så bra at det nesten er på kanten til irrititerande.

Christopher plukkar hjernen til Bengler-Even som stakk innom

Bengler-Even er engasjert og vil lage eit produkt som eg vil ha fingrane i

 

Møterom fins der også

 

“Hey we used to work together”! Networking i eit nøtteskal.

Huben er berre open denne veka, men fungerer som ein prototype der motivatørane kan finne ut kva som fungerer, kva som ikkje fungerer  og prøve å utvikle eit produkt som kan vere fast i Oslo om ei stund. For min del var det kun ein ting eg sakna, for å vere den perfekt arbeidsplassen – ein printar, men det viste seg at det fantest i lokalet. 100 spenn, trådlaust nett og endelaust med kaffi. Tommel opp for PopUp Huben, Marte og Brock!

 Alle som er innom får eit slikt kort, då kan ein berre studere “Wall of Hub’en” og finne ein hjerne ein kan plukke. Lekkert.

Nåh, korleis har du hatt det i India?

Har hatt det fint då, vettu.

Oppdrag vekemålet: Klatring og frukost

2012 har gått så fort at vi ikkje har rukke å ta til på vekemåla enno, men for to veker sidan kom vi endeleg i gong! Denne veka gjekk uhorveleg fort også, det var meininga at vi skulle klare å karve oss saman minst to gonger for å klatre på Klatreverket, men plutseleg var veka over. Vi klarte berre å møtast ein gong til slike aktivitetar, og enda opp med:

Vi hadde vel å merke planlagt å klatre søndagen, men sidan eg omlag ikkje kunne gå etter Holmenkollrennet, var det ikkje sjans. Dessutan var Limita så sliten at ho ikkje kom seg opp av senga heller. 200 kroner fattigare begge to.

Forrige vekemål var eit mål vi måtte sette oss av den grunn at det var så hektiske dagar som kom oss i møte at vi måtte vere førebudd. Snowboard VM stod for tur, og vi skulle arbeide frå tidleg morgon til halvtidleg kveld. Og utan mat og drikke dug nok helten ikkje. Ingen av oss er flinke til å ete frukost, så denne veka var det ein god start på dagen – kvar dag, som skulle til for å oppnå godkjent på vekemålet. Det gjekk ikkje ein dag utan at vi åt frukost før vi tok til på dagens aktivitetar. Tommel opp for begge to, og lat oss håpe at vi klarar å skjerpe oss litt på denne vanen. Vi kan ikkje fortsette med å hoppe over frukosten, vi må fortsette denne trenden!