Dagens anbefaling: Our Daily Bread

Nikolaus Geyrhalter presenterer industriell matproduksjon som ikkje er så lett å fordøye.

Dagens anbefaling: Caribou

Caribou er Dan Snaith sitt nye prosjekt. Eg likar det særs godt, spesielt Odessa. Digg på morgonkvisten.

Love is a burning thing

I går var det ein veldig slakk dag etter jobb. Nachos, film, godteri, cola, godt lag og alt som skal til for å ha ein dagen derpå som er komplett. Til mi store glede var  “Walk the line” på menyen. Kvifor eg ikkje har sett den før no? I have no idea! Men den er flott! Reese Witherspoon har ikkje akkurat hatt det beste repertoaret, men her brillierar ho saman med Joaquin Phoenix. Eg kjøpe alt! Elvis som tilbyr Johnny Cash paprika-chips backstage er priceless. Og kven hadde trudd at Witherspoon kunne synge? Om du er like treig som meg, og ikkje har somla deg til å sjå den enno, så ville eg gjort det no! Den er top notch. Kanskje du burde bruke valentinskvelden med ein sjarmis i armkroken og Reese Witherspoon og Joaquin Phoenix på skjermen? I would, hadde det ikkje vore for at eg straks skal avgarde for å sjå mannen i mitt liv på Parkteateret.

Og det er jo morsdag  -  så mamma, gratulerer med morsdagen kjære maen! – Takk for at eg vart til!

Dagens album: Thirtheen Tales From Urban Bohemia

Det er ni år sidan albumet kom ut. Det er fem eller seks år sidan eg møtte Christopher første gong. Det var Thirteen Tales From Urban Bohemia som var platforma vår. Vi snakka om albumet inn og ut. Det var då det beste albumet vi nokon gong hadde høyrt. Slik er det enno. Dandy Warhols hadde gjett ut to album før dette, og om ein vil ha eit bevis på at alle gode ting er tre, så er dette albumet det gyldne eksempelet. Om eg skal ta bussen, sove, springe, feste, kose, studere, spasere på ein skikkelig kul måte nedover gata, whatever eg har lyst til å gjere,  så fins det låtar på dette albumet som passar inn med alle aktivitetane. Albumet er fullt av herlege historier og originale tunes (framleis!!).

Opningslåta, ‘Godless’  er herleg med gitar, trompet og rytmer som får deg til å drøyme deg vekk til dei vakraste stadane. Sit du på ein buss og høyrer denne, ser du verda passere i harmoni. Det fins ikkje vondt så lenge denne låta er å høyre. Og det er ein av dei beste låtane å vakne opp til ein ny dag til. Trust me. Også har vi ‘Mohammed’, låt nummer to. Ei vakker, trøstande, søvndyssande godlåt som også kan få deg i transe på same måte som nummer ein. ‘Nietzche’ er av same typen, men ein hardare versjon og meir vokal. Låt nummer fire er morsom. Den startar med hanegol og høner som klukkar, og er absolutt ei countrylåt utan like. På konserten på Rockefeller i august 2008 avslutta dei med denne låta, og eg kunne for all del ønskje at det ville skje; “…see you soon in Amsterdam”.  Her er det klapping, vridde gitarar, hestevrinsk og ei småtrøtt cowboy-stemme som garantert rir avgarde på ein utslitt hest, med cowboyhatten på snei. ‘Horse Pills’ har herlege lyrics; “your boy comes to see you, he’s your hollywood thrill, he’s a Spanish fly, bucks like a stallion. In the suits that you got him, he looks more Italian. You worry bout your tan when the weather’s gettin clammy. Summer in the city and winters in Miami. You get so high on the high life pills, cruisin and boozin and rockin on the horse size pills.”

På kvart einaste vorspiel vi hadde på vidaregåande var det éi fast låt på repertoaret. ‘Get off’ var garantert ein slager, både tidleg og seint på kveld. Gladlåt utan like, og får deg til å ville synge med om du er skjenert eller ikkje. Energisk og akkurat passe kort, den gir seg medan leiken framleis er god. Deretter er det ‘Sleep’ som står for tur. Med silkemjuk stemme og koseleg gitarriff, får du faktisk lyst til å sove for alltid. Med fem enkle setningar kan Dandy Warhols få deg til å meine at dette må jo vere ein av dei vakraste songane i verda. Også vil du berre spele den omatt, og omatt og omatt, til du nok ein gong vert henta inn av Jon Blund.

Well I could sleep forever
but it’s of her I dream
if I could sleep forever
I could forget about everything
if I could sleep forever

Andre dømer på at dette albumet er eit mesterverk: ‘Cool Scene’, ‘Big Indian’, ‘Solid’, ‘The Gospel’ og ‘Shakin’ der Courtney syng med den mørkaste stemma si at “…I stil can’t help but want you back, back, back, back, back, back…” Og ja, det heldt eg på å gløyme. ‘Bohemian Like you’ er med på denne plata også, ei låt som får deg til å synge vidare på den i fleire dagar framover i tid. Den er like fengande som ‘Get Off’ og ikkje minst like catchy. ‘Thirteen Tales From Urban Bohemia’ innehelde 13 låtar som alle har ein spesiell “pitch” over seg, og du kan høyre referansar til f.eks Velvet Underground. Hadde eg vore deg, ville eg aldri latt denne plata gå deg hus forbi.

Dagens album: Beck – Midnite Vultures

Artisten er Beck, albumet er Midnite Vultures. Den fjerde plata. Året var 1999, og det er framleis ei av dei platene eg kan spele om att og om att utan å bli lei. Eg hugsar då eg var 12 år, og det var jul. Min kjære bror Tormod som då var 17 år, hadde fått plata til jul, og han spelte den seint på julekvelden. Memoriaret er som om det skulle ha vore i går. Han, eg og mormor var nede på rommet hans og digga. Mormor dansa. Eg dansa. Og hugsar eg ikkje feil, så dansa Tormod også. Til Sexx Laws. Den første, og mest funky låta på albumet. Den svingar såpass at du skal vere bra god for å unngå å lette på rockefoten. Det er snakk om blåserekker og banjosolo! Refrenget har du lyst til å synge halsen sår etter! (I want to defyyyy the logic of all sex laws, let the handcuffs slip off your wrists, I’ll let you be my chaperone…At the halfway home…I’m a full grown man, but Im not afraid to cryyyyy) Ein betre start på eit funky album skal du leite lenge etter.

Når det kjem til låtane er tekstane herlege!  “I’ll feed you fruit that don’t exist – I’ll leave graffiti where you’ve never been kissed – I’ll do your laundry – Massage your soul – I’ll turn you over to the highway patrol”, frå låt nummer to på albumet, Nicotine and Gravy. Denne låta må du tenke deg litt om, om du skal høyre den på bussen. Den gir deg attitude så det helde. Du får lyst til å sitte å nikke med hovudet, lage kule blikk og smådigge jamt og trutt før Mixed Bizness står for tur og du nok ein gong vil synge med. Get real paid er så kul at du vil køyre rundt i ein bil med solbriller på, stoppe opp ved sidan av kven det måtte vere for å tøffe deg litt, og deretter gasse vidare i solsteiken. Funky bass som kan minne ein smule om Seinfeild, og ellers morsomme funky rytmer av tv-spel-sjangeren av typen Space. Holly Wood Freaks er type rap med kule rim som illustrerar Hollywoodlivet. Yo!

Milk & Honey er nok den låta som skiller seg ut. Og høyrer du den fleire gonger kan du komme i skade for å bli verkeleg imponert over kor kult musikk kan bli, med kombinasjonar av fengande rytmer, catchy phrases og herleg vokal samt refreng som du nok ein gong vil synge med på. Med ei roleg låt på spelelista ligg også Beautiful Way som er chill. Veldig chill. Ligg i senga, ha musikken høgt på. Den vugga deg. Ikkje i søvn vel å merke. Siste låta, Debra, som rundar av den herlege, kreative galskapen med vers som “Cause only you got a thing, that I just got to get with. Got to get with. I just got to get with you girl! I wanna get with you (Only you Girl) , and your sister, I think her name is Debra…”

Frå meg får denne plata terningkast !

Godt og blanda. Og eg blir aldri lei. Det har ikkje skjedd. På ti år.

Har du ikkje høyrt den, please DO IT! …og la meg få vite kva du syns!