Sverige – rota til alt godt?

Haha, ja, du tenker vel det er deligutten det er snakk om no, men det er det ikkje. Sjølv om det like godt kunne vore det (han blir jo finare og finare for kvar dag som går). Men no er det snakk om andre herligheter Sverige har bidratt med. Svenskane har fått meg til å le så mykje at eg grine på same tid, opptil fleire gonger! “Smala Sussie” for eksempel, ein fantastisk film som eg meiner bør stå på topp 10-lista av filmar ein bør sjå før ein dør. Den er så sjukt morsom! “Kopps” også. Og “Jalla Jalla!”. Og “Gamle menn i nye biler”. Og “Ridskolan”. Haha.

Også har vi jo Bob Hund, som no inspirerte meg til å skrive dette innlegget etter å ha høyrt “Tinnitus i hjärtat” om igjen og om igjen og om igjen… Og apropos om igjen og om igjen og om igjen, så er Joakim och Joel svenske – og “Mer av dej” er den låta eg har høyrt mest på i løp av forigge månad. Og musikkvidoen er knallmorsom! Og Melody Club – som får deg til å ville danse natta lang. Og The Hives. Mando Diao. Og søndagsmusikken, Bo Kaspers. The Hellacopters, Soundtrack of our lives. Robyn som laga superknas musikk i lag med Røyksopp. José Gonzales. Johnossi. The Knife.

Tuva Novotny.

Håkki.H&M.GinaTrikot.

Og Pippi Langstrømpe, Emil i Lønneberget, Ronja Røverdatter, Madicken og Lotta i Bråkmakargatan. Astrid Lindgren generelt.

Og i Sverige ligg vakre Dalarna. Der Siljan er, og Anna – den vakraste svenske jenta eg veit om, er født.

Treng eg å nevne IKEA? Runde knekkebrød? Falukorv? Smørgåstårta? Polarbrød…

Ja, og deligutten då.

Thank you, Sweden.

Go ahead, make my day

Kjekt å få pakke i posten! Lovefilm er ganske så greit… I kveld når sola har gått ned, og spinninga er ferdig – då skal filmen nytast med eit minimalt hav av bekymringar, etter ei intens økt med allmenn-quiz med Stig vel å merke (journalisteksamen er rare greier). Filmen på 33 sekund (om meg sjølv) er innlevert saman med ein rapport på omlag 600 ord. Det vil sei at all form for innlevering er unnagjort, og det berre er to eksamen igjen, og desse er over om ei og ei halv veke. Og då er det ferie! Det vil sei: Jobbings, festival, jobbings, festival, jobbings, festival, jobbings. I can’t wait!

Det er lenge sidan dagens vits, og det passar godt å køyre i gong med ein slik ein sidan det er solskinsdag i dag! Så…

Dagens vits:

(Høyrt på Radioresepsjonen)

– Veit du kvifor svenskane solar seg i berre nettoen?

– Dei håpar på å få negerkuk.

HAHAHHAHAAHA.

I dag var deligutten på jobb og han er like blid og søt. Og eg er fullstendig avhengig av smoothien som ein kan kjøpe der. AAAAAhhh så god!

No skal eg hoppe i “sykkelbuksene” og joine Trine på spinnings. Ha ein fortreffelig dag, kjære lesarar. Lusk lusk.

Mai er vi gla’ i

Mai har gått så fort at eg trur det er 4. mai enno. 17. mai er over, dagen som Christopher har sagt “tenk, no er det ikkje lenge til 17. mai!” utellbare mange gonger, og eg har tenkt “jaja, det er no ei stund til enno”.  17. mai kom, og var ferdig på eit sekund. Hard morgon, vinke til kongen, junk, kosings, fantastisk lunch med champagne og jordbær, chillings, jobb og sleepover hos Tiril. Tusen takk til alle som har bidratt til den beste 17.mai’en eg nokon gong har hatt.

I morgon er det tid for å reise til Stryn, og vi er så heldige å få sitte på med Limita og Thomas på veg opp. Det vert stas! Skal bli godt å få vere fjellgeit, kanskje teste ut sommarskien om den opnar, eller klatre på beachen? Skal leve livet i lag med Christopher og andre gode folk mellom fjell og fjord i fleire dagar. Can’t wait!

I dag gav eg forresten Deligutten lappen med adressa til bloggen på, så no har alle dåkke fått viljen dåkka;) Det smilet eg fekk når han hadde lest den var priceless. Vakre guten. Men no trur han sikkert eg er ein psyko stalker utan like, hehe. Det får berre vere, det forandra ikkje det faktum kor sjarmerande han er!

No må eg hoppe i loppekassa – tidleg opp på forelesning i morgon, og deretter blir det jo roadtrip til Stryn. Hoi, hoi!!

Lovechock

Denne veka har vore travel – og gått i eitt. Og eg har kosa meg max, og kosar meg endå meir med tanken om at mesteparten av kosen enno ikkje er unnagjort! Mandag var semesteroppgåva ferdig, og Dani og eg var endeleg ferdig med presentasjonen. Jobbings har vore stikkord nummer ein for veka, men i dag har eg fri! Så denne dagen har eg brukt flittig; Trena, ete frukost, handla, gjort litt research om Melody Club – for, hurra, hurra, heldiggrisen B har fått lov til å intervjue dei! Og eg gler meg som eit barn. Palace Station (frå Music Machine) har jo gått i eitt i øyrene mine sidan eg såg Smala Susie for første gong. Og i kveld skal dei spele på Rockefeller. Så i kveld blir det tradisjonelt vorspiel heime hos oss, som går ut på The Office, øl/pærecider (ja, still going strong) og oppvarmingsmusikk til konserten. Eg gler meg.

Ellers må eg meddele litt nytt når det gjelde deligutten. I dag tok eg meg i skinnet og tenkte “what’s the fuzz, B!? Han kan jo umogleg vere så fin som eg trur han er?” Så dermed gjekk eg inn på Deli DeLuca (etter å ha blitt fangat i ein stormvind på veg heim frå trening: regn, vind og kalde gufs!) for å kjøpe meg ein kopp varm kakao – og ta ein ekstra grundig titt på han. For no må eg roe litt ned – og slutte å gnelle om kor fin eg syns han er, for han kan umogleg vere så bra. Men eg må innrømme at det ikkje hjalp å vere superkritisk når eg studerte han. For han har dei sjukaste augene som du drukna i (i alle fall om du ikkje kan svømme) – så eg måtte innsjå at ok, that’s the fuzz.

I morgon er det tidleg opp på jobb, og deretter møte med Øya, så er det fest etterpå! Laurdag same oppskrift, søndag (17. mai – hurra, hurra) er det omvendt oppskrift på dagen. Dette blir ei kjempehelg! Og over helga er det (vips) tid for å reise til Stryn og leve bondelivets glade dager heilt til søndag i lag med Christopher (og kanskje Stig, vi kryssar fingrane for at han blir med). Stas!

OMG så dårlig film

Det var den filmen eg leigde på laurdag. Christopher advarte meg. Den hadde fått 3.10 av 10 på IMDB. Det sa coveret INGEN TING om. I know, eg skulle tatt mine forhandsreglar, det var ein haifilm, og kven har sett ein bra haifilm i det siste? Ikkje eg. Anyways, så lika eg dei som er bra (sjølv om eg ikkje kjem på nokon no i farta) og ville så gjerne gi denne ein sjanse.

Det står jo trass alt “The shark movie we’ve all been waiting for. Seriously.” Haha. Haifilmen vi alle har venta på, serriøst, lissm..!

Den varte i to og ein halv time. Eg såg 14 minutt av den og måtte skru av.
I dag må eg på Deli og klage. Dei kan ikkje stå ansvarlige for å ha ein slik drittfilm i butikken? Vil ikkje ei ha litt inntrykk av kvalitet!? Hæ? Jo, dei har jo deligutten då, men det er faktisk litt tvil om at han kompensera for det dritet her. Eller jo, han gjer vel kanskje det. Eg kan ikkje tru eg må betale overleige for den heller. Surt. Lure på om eg kan kreve pengane tilbake. Hmmm… Men viss deligutten er der i dag, så blir eg jo lykkelig av å stikke innom – så då forsvinne vel agressivitetet forårsaka av ein drittfilm utan like.

MITT TIPS TIL DEG: ALDRI SJÅ DENNE. Det er amerikansk piss kombinert med photoshop og skodespelara like dårlige som dei i Holms.

Kondomar, romantikk og digital kunst

Fyr: Jeg skal ha noen kondomer. (Ser flau ut og har stått lenge og glodd på kondomane fram til eg kom bort og spurde om han trengde hjelp)

Meg: Ja, kva sort vil du ha? Näcken, Easy eller profil? Näcken er den sorten det går mest av.

Fyr: (Fyren mjuknar litt opp og smiler breidt til meg) Hvilken er det største du har?

Meg: Vi får stase på Näcken. Trur den er på 18,5.

Fyr: Ja, det kommer vel an på du. (Hahahaha, blinke med eine auget)

Meg: …

Også var det den legendariske deligutten då. Snafs. Var innom Deli i går for å leige ein hai-film etter jobb. Deligutten, som no heiter Simon, var ikkje på jobb, så eg tok meg god tid inne i butikken utan å vere småstressa. Men då eg stod i køen for å betale kom han inn. Han hadde fri, og det var jo deilig ein laurdag kveld som det var. Han gjekk baklengs ut av butikken og håpa at filmen fall i smak. Eg sa at den burde falle i smak, då den varte i heile 2 timar og 38 minutt. Også lo han. Og gjekk rett bak i ein stor mann. Og eg lo, og rødma då eg innsåg at eg stod der, inne i butikken, og såg føre meg denne situasjonen plassert i ein britisk(helst) eller amerikansk romantisk komedie, der vi begge to forelska oss i kvarandre, og levde lukkeleg i alle våre dager. Ikkje kom her og fortell meg at eg snart bikka 22! Eg er 13 år igjen!

No er det siste dagen med arbeid ‘Digital Kunst’. Det er faktisk litt interessant. Har lært litt. Og innsett at kunstnarar er umulige å intervjue. I alle fall fotografar med ord som svevar frå ein udefinerbar A til ein udefinerbar Å i ei og same setning. Anyways. Under prosjektet kom eg over eit bilete som eg syntest var veldig, veldig fint og søtt på same tid. Take a look!

No skal eg berre hoppe i dusjen og få av meg pølselukta før eg skal fullføre prosjektet og deretter sjå film i lag med Christopher. Ha ein fantastisk søndag, kjære lesarar!

Hjarte

I dag laga eg mitt første origamihjerte. Tiril fortalte meg at det var superenkelt. Og eg trudde ikkje eg skulle få det til, men hoi hoi! Det klarte eg!

Apropos hjerte:  Deligutten har fått eit namn! Simon. Ganske fint. Det kler han.

I’m surfing the Mai-wave

Ait. Då er det i gong. Mai. Vår, lekisa i mindre klede, sol, jobbings, semesteroppgåver, eksamen, morsomheiter med Øya-crewet, Melody Club-konsert, bondetaus-aktivitetar og kosings med Christopher og Stig sånt…  Ja, også flyttings. Og talet 22.  Mai er ein hektisk månad. Eg har aldri hatt følelsen av å vere på ei så stor bølge før, og no surfa eg avgarde med håpet om å ikkje dette av, før siste eksamen er omme 4. juni. Då kan eg lande med hovudet først i Sofienbergsparken og kvile ut til juli!

Anyways (bortsett frå at dåkke bør ønskje meg lukke til med månaden, og ikkje minst, dei siste dagane som 21-åring. Jannike seier at det er når ein er 21 ein får lov til å seie/tenkje at ein er 19, men når det sklir over til 22, må ein innrømme at no er ein begynt å bli gamle) vil eg dele dagen min opp i tre:

• Deligutten, eller Kalle Anka som Hans Magnus har namngjett han (og det er kanskje like greit sidan eg ikkje veit kva han heiter), var på jobb i dag. Han ekspiderte ei gammal dame så bra, at eg kom til å tenkje på korleis det ville vere å ha VM i ekspidering. (Fins det forresten?) Kom fram til at Deligutten antaklegvis kom til å vinne kun på grunn av sjarm, noko som ville vere urettferdig ovanfor dei andre – sjølv om han heilt sikkert har andre kvalitetar også (som ein ikkje ser fordi ein vert blenda av dei sjaaaaaaarmerande augene hans). Omg. For eit kliss.

• Flørtaren. Kvar dag fryktar eg at denne kunden skal kome innom. For av og til gjer han nemlig det. Og slik foregår det: (F) – Halloooooo… (B) – Hei. (F)  – Hvordan går det? Lenge siden siiiiiiiiiist. (B) – Det går fint. Og med deg? (F) – Nå går det bra. (Smiler sleskt til meg og slepp ikkje augekontakta for alt i verda) (B) – Så fint då. Skal du ha noko? (F) – Får jeg deg? (B) – Nei. (…) (F)  – Ellers da? (B) – Ellers skjer det ingen ting. Er på jobb (og BER til høgare makter om at det snart vil kome nokon inn i butikken snart) og går på skule… Lite tid til andre ting akkurat no. (F) – Sånn som meg? (B) – Ja, sånn som deg. Skal du ha noko?! (F) – Ja, det er jo derfor jeg er her.  (B) – Kva vil du ha då? (F) – En blondine i blå genser. (B) – Ja, vel. Der jobba ei blond ei på Mix i Markveien. Du får gå dit. (F) – Også tjue lucky. (Eg gjer han Lucky Strike) (F) – Do you feel lucky? (B) – Det der er all luck’n du får her. Skal du ha kvitteringa? (F) – Nei. Vi sees, søta. (blink, blink). (B) (…prøvar å halde dei chillimarinerte olivena frå i dag tidleg igjen).  – Ha det.

• Tiggaren. – Har du noen små kroner til overs? – Nei, men du kan få den posen med bollar her. Også enda vi opp med å sitte på VG-kassa utanfor Narvesen og prate over lenger tid. Han åt bollane og sa dei var gode. Og eg skjønte kor svolten han eigentleg var. Vi snakka om alt og ingen ting, veldig koseleg. Då vi sa adjø og god natt til kvarandre fekk eg verkeleg sjå inn i augene på nokon som var ærlege når dei sa dei ville ha småpengar til noko å ete, for denne mannen var svolten. Posen med bollane var konsumert på kun kort tid, og augene lyste av glede. Det “tusen takk’et” som eg fekk i kveld hadde verdien av alle dei “tusen takk’a” eg nokon gong har fått.

Også må eg beklage til alle som prøvar å kontakte meg på telefon. Ladaren var sendt i frå Stryn og skulle komt fram i dag, men det viste seg å vere feil ladar. Difor må eg be om tolmod og beklage min ikkje-tilgjengelighet. Eg skal gjere det godt igjen;)

P.S:

Dette er favorittsokkane mine. Seriøst. Eg blir SÅ glad av å gå med dei. Når eg ser ned på skoa mine, kikar dei opp for å minne meg om kor godt det er å smile. Can it get better for your feet? Ja. Dei har antiskli! Hoi, hoi!