…dette tykkjer eg om

• Coverlåtar som er bra

• Land der alt er ukjent

• Å få hyggelege meldingar av menneske eg saknarI
• Når folk brukar stor forbokstav i særnamn

• Lyden av kram snø

• Ei varm og god seng

• Konsertar eg ikkje trur skal ta meg med storm, men gjer det likevel

Eg frys.

Difor.

Visa… Mastercard… Everlastingcard…

Slik ser visakortet mitt ut. Men med visa-logo og ulike tal på sjølvsagt. Visakortet mitt minner meg stadig vekk på at “Birgit, no må du spare pengane dine, så du kan reise ut i den store verda igjen.” Og visakortet mitt har den effekta. Heldigvis. Visakortet mitt får meg til å ville arbeide rompa av meg for å få inntekt til diverse rundreiser. Men, eg kunne så inderlig ønskje at eg hadde eit kort, som eg kunne bruke på naudsynte ting, som fungerte slik at om det verkeleg var naudsynt, så vart det aldri trekt… Les: Mat, husleige, straumrekning. Då kunne alle dei andre pengane vere øyremerka konsert/musikk og reise. Og tenk så mykje pengar eg då hadde hatt til alt det som skjer! Fins det slike kort? Eg vil ha eit everlastingcard!

Naboen har fest…

…og i lyden av “ååååå, det går likar noooo”, drøymer eg tilbake til fantastiske Zanzibar.

Sykkelen min står parkert i bakgarden, og vert meir og meir dekt av snø. 

I mine tankar lengtar sykkelen også. Til sykkelturar i Oslo.

Og eg lengtar til somaren. Til tida ein kan sitte på ei brygge, drikke vin og betrakte soloppgangen.

…eg lengtar til då eg forbannar meg over kantklipparen, og får trøst av ein fjording som vil vere nær.

…eller at eg kan rydde skogen med denne krabaten.

Eg får nok ta kvelden, og heller draume litt om dette. Det kan vel hende eg vaknar opp på Zanzibar?

Om løvene på veggen-alt dei har å gjere

I dag var eg og May Britt på Japan Foto og henta nokre bilete frå safarien i Tanzania som eg har fått forstørra opp, og trykt på lerret. At bileta har vore der sidan mandag, har ingen fortalt meg, og servicen på Japan Foto er generelt påklageleg. Men billeg var det. Omlag 900 spenn for alle tre bileta.

Kjekt å opne pakkar, sjølv om vi smugkika litt på dei på butikken…

Også fekk dei plass i sofaen.

…før dei vart hengt opp på veggen. No skal dei henge der og passe godt på meg om natta.

Løva (eller løøøøvfacts om du vil):

• kan bli 240-330 cm lange. (mine er 40×60)
• ei voksa løve sitt brøl kan høyrast på opptil 8 km avstand.
• bur som oftast i Afrika, men kan også bu i Asia, og i EUROPA (men det var før antikkens alder).
• har sex 2,2 gongar i timen, i ei tid på omlag 4 dagar når dei er i paringstida.
• dei varierer ikkje stillingane, og det er alltid man on top.
• blir fødd blinde, men kan sjå etter 11 dagar.
• har ei levetid på ca. 15-16 år.
• søv i over 20 timar i døgnet.
• har 30 tenner.
• er fin.

Også til slutt: Historia om “Christian The Lion” er vel kanskje den historia som har rørt meg mest. Eg kan felle tårer kvar gong eg ser den eine klemmen. Her kan du sjå klippet med den fantastiske klemmen, men eg anbefalar deg på det sterkaste å gå på NRK-nett-tv, og sjå dokumentaren i sin heilheit. Du kan også kjøpe den her for knappe 7 pund. I think I will!

Takk for 2009, alle og ein kvar!

As always, må eg køyre i gong med årskavalkade! HÆ? Same presidure as every year, James!

Januar:

Som vanleg alltid hardt å starte skulen etter ei knallflott jul! Hagen budde hos oss i Kirkegårdsgata 7, det var knas. Mamma sendte pepperkakehus med ho tilbake til Oslo, noko som var gull verdt! Livet gjekk som smurt på Oxigeno, og det var kos å gå over Akerselva og sjå på endene kvar morgon. Stigen, Lisa Mari og eg var på Oasis-konsert i spektrum, ei oppleving som fall i smak sjølv om gutta (as always) var passe sure. Månaden gjekk fort, og som alltid, før eg visste ordet av det, var det allereie februar!

Februar

I februar stod jobbsøking høgt prioritert. Var innom mykje snusk, før eg enda opp med kassajobben i Narvesen. Eg fekk pakke i posten med Stian, og vart sjølvsagt veldig glad! For ein hunk! Oslo gjekk frå vinter til vår og tilbake til vinter igjen på kun kort tid, og Christopher reiste i frå meg, til fordel for India. Eg vaska kåken og fann denne tingen som skapte eit stort mysterium. Februar var også månaden eg tok daiting til eit nytt nivå, og hadde ein aldeles utmerka dait med meg sjølv: snydens middag og Kaiser Chiefs som imponerte på Sentrum Scene! Dette kan eg per dags dato anbefale. I februar fann eg også ei banan frå 2008. Det var ikkje til å anbefale. Studietida mi var for det meste på Qba der dei serverte meg god mat, og sørga for å halde meg våken med ein kaffikopp i ny og ne. 20. februar rocka Hagen og eg på AC/DC-konsert, og hadde ei kule eg seint vil gløyme, før vi dagen derpå satt oss på toget til Bergen. Hagen vel å merke i ein kupé langt vekke frå kupéen til meg og Stig, der ho satt saman med ei feit, illeluktande dame som hadde fuktige sokkar som ho valde å ta av seg på toget for å “tørke beina”. Ellers beviste nok ein gong Sørlandschips at dei er god på det dei driv med, ved å sende meg ei flott kasse som eg kunne knaske på. Årets første eksamen var overstått, eg vart kalla hore i parken, Bloc Party var rå på Sentrum Scene, ein pakke låg utanfor døra vår, som viste seg å vere eit kunstprosjekt (og resultatet kan du forøvrig sjå her), Tiril og eg hadde flotte dagar på Sognsvann, og vinteren var generelt slik den burde vere: kvikklunsj og kald. Til å vere årets kortaste månad, må eg innrømme at denne månaden her inneheldt veldig mykje bra – og ein skulle nesten tru eg hadde “juksa litt” for å få plass til alt.

Mars starta med ei “einaste lang orgasme”, før mamma kom på besøk (haha, veldig artig å setje dei to setningane saman) og hadde storhelg med oss “ungane”. Eg fekk lov til å skrive for endelighelg.no mot gratis konsertbillettar, såg på svanene og fekk meg nye spinningsko og kjøpte billett til Rockwerchter. Denne månaden var også bananrelatert, men denne gongen fann eg noko eg trudde var verdas lengste banan. Det var søndagstur med Stig, noko som også førte til at søndag vart kåra til min favorittdag. Dette har enno ikkje endra seg. Eg vart sjølverklært liftekspert, middagsgjest hos Stig,  og såg det flottaste fyrverkeriet nokon gong. Anne Mari og eg var på The Vineyards-konsert, og oppdaga ein ny favoritt: Stricken City. Hans Ulrik var liten og søt,og det var ingen ting som var meir stas enn å vere barnevakt-tante. 29. mars hadde eg mitt første intervju, og fann ut at Heroes and Zeros var like kjekke som dei var flinke (les intervjuet her om du vil). Lisa Mari og eg var på Franz Ferdinand-konsert, og til vår store glede oppdaga vi oppvarmingsbandet Kissogram. Nok ein gong fekk eg pakke i posten.

I april sakna eg Skofus, budde i leiligheta til Hans Magnus under eksamensperioden, og kosa meg på Oxigeno. Eg var ein kort tur til Stryn i påska, og påskedepresjonen (grunna jobb på Narvesen og mangel på folk på Grünerløkka) vart redda av dei kjære påskeegga. 11. april såg eg ein seriøst stor hundebæsj, Christopher kom heim og eg vart dritglad. April var forøvrig den månaden eg fann ut kva eg verkeleg er god til, og kunne glatt ha meldt meg på Norske Talenter med å reinske egg. Eg fann boksen i mitt liv, og avslutta månaden med å forelske meg i deliguten.

Mai, du skjønne milde kom som eit skot. Flott veir og bryllaup på Nedreberg, før realiteten med eksamenshelvete slo inn igjen. Eg vart spelegal, lærte å lage mitt første origamihjarte, Tiril, Stig og Christopher var følgjet mitt på Melody Club, 17. mai vart feira i bunad og godt selskap, utelivet baserte seg på Internasjonalen med Dr.Nordahl og ringdans, Christopher og eg tok turen til Stryn for å passe garden. Dette var herlege dagar med Skofus-pels i nasa! Mai var einaste månaden eg klipte håret i 2009 (note to myself: gjer det OFTARE FFS!).  Eg hadde bursdag, som vart feira i parken rett før det vart juni.

Juni

Bysykkelen vart stjelt. Eksamen over, og eksamensfilmen min gav meg gratis champagne. Eg såg ei morsom reklame, Norwegian Wood introduserte meg for Nick Cave and The Bad Seeds FOR REAL, og vi forelska oss.  Eg var Oslolos, heimlaus – og kunne difor bu hos favorittfamilien, og sjå på Hans Ulrik ete pannekaker. Familien tok meg med til Horten, noko som vart ei storarta helg. Juni var månaden der Christopher og eg endeleg fann oss ein heim, på sjølvaste bursdagen hans!

Juli

Feit festival i Belgia, gode dagar i Stryn, kjekke dagar med frivillig arbeid på Malakoff, leiligheta var max kaos, og eg vart hekta på The Pink Robots sin superhit: Curly. Ei ny spalte kom opp i bloggen min: La meg introdusere deg til 90-talet. Juli gjekk fort, og var prega av øl, strålande sol og menneske eg er glad i.

August

Tidleg i august møtte eg hylla i mitt liv, eg stortrivst på Øyafestivalen i innslepp, og laga meg ein fin lampe.
Ellers gjekk august med på å nyte parklivet, ete kokosbollar og danse til morgonen kom på Internasjonalen, før Høgskulen i Oslo skulle bli min nye hang-out.

September

Klassen var på tur til Tjøme. Bollapin dukka plutseleg opp, og kjærleiken var tilbake i livet mitt. Eg skreiv med sprittusj på tavla i 6. klasse, vi fekk internett, og eg vart erklært superpølse på Narvesen. Denne kortfilmen sjarmerte meg, stratos kom i posten, og Sadossen og eg kosa oss på Teknisk Museum. Kino på Operataket, besøk av mamma (som kjøpte meg seng!), og rundballar dekorterte parken. Leiligheta tok form, og oktober kom som kjerringa på julekvelden.

Oktober

Oktober starta med ei jente som gløymte igjen skjørtet sitt på Café 33. Nok ein bananrelatert månad, denne gongen med Stig. Haustmånaden behandla Sognsvann akkurat som den burde. Eg stod ofte tidleg opp for å fare på spinning, og jobbinga på Tonsenhagen barneskule vart kjekkare og kjekkare. 18. oktober gjekk vi bøsseberarar og samle inn masse gryn. Denne månaden tok heilt av emosjonelt-messig: eg snakka (ei viss form for samtale) med Massive Attack! Konserten var heilt sjukt bra – og var nok eit av mitt livs største opplevingar musikalsk set. Jannike sendte meg pakke i posten, og gjorde meg veldig, veldig glad. Svolværpostei.
Eg fekk også pakke i posten frå Brynhild, som bidrog til usunne tenner ganske lenge.

November

Mamma og pappa hadde 43-årsdag. Eg oppdaga skikkelig, skikkelig grotesk porno (evt. morsom). Jon Kåre var i by’n, og vi var på Muse, ein veldig kul konsert. Hengekøya kom på plass, eksamensfilmen vart laga – og vi hadde det artig på set! Eivind var med på jakkeshopping, Prodigykonsert, og gav meg den kulaste tightsen ever til førjulspresang! Gilbert hadde eige radioprogram som var maaax glatten kult! Eg oppdaga krabbepostei, og hadde ei kjempeoppleving på JJ-konsert. Golden Silvers fekk meg avhengig, eg vart fascinert av kråker, Jannike var på besøk første søndag i advent og vi tente sjølvsagt adventsstaken.

Desember

Stressveker med eksamensproduksjon, ekstrajobb og anna stasj, men likevel latter og glede – i f.eks denne finn.no annonsa. Ina-Mari var på besøk, godt med spoonings, og ikkje minst deilig mat. Eg var handy og laga ein ny lampe og garderobe, pynta meg i lag med Christopher og køyrte på med julebord med Øyafestivalen. Birken Brukt åpna i Thorvaldmeyersgate, og Hans Ulrik inviterte til lucia-feiring i barnehagen. Nordfjordekspressen var god å ha til Stryn, for å feire jul der i godt lag.  Storarta julebord med alle jentene, spel og anna fanteri i tunet, og før desember var over rakk vi jammen å reise til Zanzibar også, og eg nok ein gong kan seie med handa på hjartet at dette har jammen vore eit fint år.

TAKK FOR 2009, ALLE SAMAN!

Ein vakker dag i Stonetown

Vi tok dalladalla frå Pajje til Stonetown:

Der såg vi blant anna dette:  (obs! bråkete)

Vi handla i koselege butikkar:

Også var vi her inne:

Og såg utsikta over parken:

Og andre hus:

 

Her var fine trapper:

Og gamle bilar:

Gatene i Stonetown var for det meste trange og koselege:

Parkeringsplassane flotte:

Om kvelden kan ein sitte på stranda og sjå på havet:

Før ein traska vidare: 

 

Og har tannpuss-disco:

Konklusjon? Stonetown anbefalast på det sterkaste! 

Om dyra i Afrika, og alt dei har å gjere

Sidan løvene er sjefen, får løvene skilje mellom dei ulike dyra.