Tenk om vi kunne…

Forrige gong eg var på besøk hos den vesle familien ytra Hans Ulrik sterke ønskjer om å vere med meg på Klatreverket. Då vert jo ei tante svært begeistra, og må sørge for at dette skjer. Søndag tok vi turen, og Hans Ulrik hadde si første klatreøkt i topptau. Det var nok skummelt å kome høgt opp, men det tok ikkje lang tid før han vart varm i trøya. Og om det fall i smak? —Tenk om vi kunne bodd her på Klatreverket da, Birgit. Dét hadde vært fint det!

Advertisements

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s