november 10, 2009
Eg er så stolt av Eivind. Han har aldri vore på spinning før. Og heller ikkje vore så jævlig fysisk aktiv at det gjer noko. Men i dag, i dag tok Eivind steget. Han vart med på spinning. Eller, han vart vel heller lurt med på spinning, av den harde sorten. Der Eva var instruktør, som nesten fekk meg til å grine første gongen eg hadde ho fordi eg var så sinnsjukt sliten etterpå. Han heldt ut. HEILE timen. Han gav alt. Og ti minutt etter timen var ferdig smilte han til og med! Då Lisa Mari og eg var på spinning for første gong, var det kun 45 minutt. Og vi trudde vi skulle dø – på oppvarmingslåta.
All creds til Eivind! 
Apropos ingen ting… Gler vi oss? JA!
november 9, 2009
GLEDE i heimen. Pappa og Mamma-Sadoss (også kalla Sadorge for den kompliserte sjel) var på besøk i helga. Og ved den anledning var Pappa-Sadoss ein liten helgen i seg sjølv. Hengekøye er på plass i stova! Endeleg. No blir det digg chillings framover. Og om du vil kome og knusle i den, velkomen skal du vera!
Pappa-Sadoss
november 9, 2009
Tja..? Fylt raudspette med kokte poteter, gulrot, krydra agurk og ostegratinerte tomatar?
Glatten!
november 8, 2009
Ser no at eg har gløymt å blogge om Muse-konserten og meiner den var for bra til å la vere…
1. Kul lure-scene.
2. Nye albumet sine tre første låtar var knask.
3. Gamle-Muse var fantastisk.
4. Hundrevis av kvite, store ballar og konfetti. Top notch!
november 5, 2009
Vi har porno på jobben. Hurra tenker du sikkert, men dette er ikkje eit hurra-rop. Heller eit Ææææ, hjæælp! Skulle gå gjennom returhaugen også kom eg over forsida som er vist nedunder. Biletet vekker oppsikt nok i seg sjølv (ser jo ut som om han skal daude, og dama er dritskummel), men så kjem overskrifta som fulgte med til biletet også; “Bundet kjærlighet”. Herregud. Kva meinast med det? Eg vart skremt til å ikkje ville sjå kva det eigentleg handla om. Kan kjærlighet bli meir bunden enn at dama får lov til å kvele mannen med puppane?!?! Berre eit spørsmål kasta ut i natta…
november 5, 2009
I dag har mamma og pappa 43-årsdag. Ikkje bursdag sånn som nokon kanskje ville trudd. Men kjærastane Torild og Amund har vore i lag i 43 år. Det er TO Birgit-liv. Dei har vore saman sidan 1966. NITTEN SEKSTI SEKS. Dei blei kjærestar to dagar før Trond Giske var fødd. Det var det året Simon and Garfunkel slapp albumet Sounds of Silence, og Beatles gav ut ‘Revolver’ og John Lennon sa at «vi (The Beatles) er meir populær enn Jesus».. Då mamma og pappa vart saman, vart Black Sabbath danna.
Eg kan ikkje anna enn å bøye meg i støvet. 1966 var året gitt!
november 5, 2009
It’s just another one of those glory days
Jump out your bed
Shake your head
Clear the haze
Step out your house
And prepared to be amazed
It’s just another one of those
Just another one of those
Just another one of those glory days
- I dag er ein av desse dagane. Ein av dei som er skikkelig, skikkelig bra. Spinning halv sju (Jan Henning står for endorfintilskot!), frukost, dusj, vaske bad, rydde rom, sortere vinterjakker, skifte på senga, sjå snøkavet leike seg like magisk som posen i American Beauty. Danse til nostalgien ‘Houses of the holy’. Sitte på Qba med Christine, lese bloggar, drikke latte, Bon Iver, ha god tid og nyte livet. Glede seg til audition vi skal ha seinare i dag – til eksamensfilmen vår. Og kanskje til og med sjå ein film etter arbeidet med eksamensfilmen før eg kan hoppe i senga i det rydda rommet, og den nypålagte senga.
It’s just another one of those glory days!
Arkivert under Livet generelt, Takknemlig
Merkelappar: Bon Iver, christine, Hagen, herlig dag, It's just another one of those glory days, jan henning, Just Jack, kaffe latte, nypålagt seng, oxigeno, pensum, qba, spinning
november 5, 2009
Dette innlegget er kanskje starten på ei fast spalte. For eg føle det er mi plikt (som journalist å opplyse?) å vidareformidle denne stripa. “Perler for svin” får meg til å le høgt. Og gjerne i lang tid i etterkant av at eg har lese den. Gjerne når eg har lese den i smug på jobb, og det kjem ei dame som har ein skikkelig dritdag (pms?) og som ikkje treng å bli flira i anletet, men som likevel får eit knis og eit diger glis… Allright, poenget er – det er ikkje mange som har lest “Perler for svin”, og eg meiner folk ikkje bør gå glipp av denne herligheten. Så, kjære lesarar! Her har du bloggens første “Perler for svin”! Enjoy! Og hugs: ein god latter forlengar livet.
…og kven er geniet bak denne stripa?
Stephan Pastis. Humor av min smak.
Det som er litt morsomt er at han er litt lik Ricky Gervais også. Som óg er humor av min smak.
